Carpe diem

Wat een prachtige race. 14 puppies die van het begin tot het einde schitterden in hun vel, hebben bijgeleerd en hebben genoten, net zoals ik, van een prachtige tocht. 

De weg was ontzettend goed. Eigenlijk iets te goed. Op die ondergrond kon je makkelijk 13 a 14 mijl per uur gaan maar dat is niet de snelheid die wij willen gaan. Ik heb dus op mijn stoeltje gezeten, genoten van de prachtige maan, ontelbare sterren, de bergen, de bossen, ... ja, je zou er zowaar lyrisch van worden. 

Het checpoint Caribou Lake is een klein blokhutje aan een groot meer. Het is het buitenverblijf van een fantastisch en ontzettend gastvrij koppel, Tanjala en Al. Toen Dries en ik in 2008 de T200 hebben gedaan en verloren liepen in een sneeuwstorm hebben we de nacht bij hen doorgebracht. Toen ik dit jaar toekwam hebben ze me als een held onthaald en nadat ik goed voor de honden had gezorgd en zij aan het slapen waren hebben we verhalen uitgewisseld rond het haardvuur. Ik heb hier dan ook wat langer gebleven dan gepland en ook op de terugweg ben ik wat blijven plakken. 

Ah, voor ik het vergeet, er staat een fout in de uitslag van de T200. De checkers aan oilwel road hadden nog wat slapers in de ogen toen ze op hun horloge keken en die laatste run heeft 2u20 min geduurd ipv 3u20. Net zo snel als al de rest dus. 

Nog 3 dagen voor ik naar Fairbanks vertrek. Klaar voor het echte werk nu!