Mushen voor MS

Toen mijn mama 25 was werd vastgesteld dat ze Multiple Sclerose (MS) had. MS is een chronische ziekte die nog niet genezen kan worden. Wereldwijd leven meer dan 2 miljoen mensen met MS. Multiple sclerose is een auto-immuunziekte. Het immuunsysteem dat het lichaam moet beschermen tegen virussen en bacteriën vernietigt de eigen zenuwbanen. Hierdoor treden gevoels- en bewegingsstoornissen op.

Langzaam en onvoorspelbaar maar onverbiddelijk en constant gaan de fysieke mogelijkheden achterruit. Planning is ontzettend moeilijk omdat men nooit weet wat men de volgende dag zal kunnen. Soms slaat de ziekte gedurende een korte periode hard toe, een opstoot. Even plots kan alles dan gedurende een tijdje terug beter worden. Toch gaat men steeds achteruit en moet men telkens opnieuw afscheid nemen van wat men gisteren nog kon. Vermoeidheid is in dit hele verhaal een constante.

Natuurlijk is dit mentaal ook een hele uitdaging. Leven met deze onzekerheid, fysieke beproevingen en het verliezen van de eigen onafhankelijkheid is niet makkelijk.

Je kan iemand met MS ook niet zomaar herkennen. Als je met een dronkenmansgang van de auto naar de winkel stapt en voortdurend afkeurende blikken van mensen ontvangt kan je je even heel ellendig voelen. Toch wordt ondertussen een fysieke prestatie om U tegen te zeggen geleverd.

Als ik een tocht doe met mijn sledehonden krijg ik veel respect en bewondering voor wat ik doe. Ik heb het gevoel dat de prestaties van mensen met MS niet moeten onderdoen voor mijn zelfgekozen avontuur. Ik zie veel parallellen tussen Mushen en MS. Het onvoorspelbare en onbekende, dag in dag uit. De vermoeidheid die elke dag groter wordt, het denken vertroebelt en de geest verzwakt. De hopeloosheid en uitzichtloosheid die af en toe de overhand dreigen te halen.

Mijn mama is voor mij een grote bron van inspiratie als ik het zelf moeilijk heb. Er zijn momenten tijdens wedstrijden dat ik nauwelijks nog op mijn benen kan staan door de uitputting. Dan zie ik mijn mama voor me die nog steeds stap voor stap de trap beklimt. Alles gaat trager en is misschien moeilijk maar niet onmogelijk. Ik heb mijn mama ook nog maar heel zelden horen klagen. Dit geeft mij kracht als het moeilijk gaat.

Verweven in de blogteksten zal ik regelmatig de parallel trekken tussen het mushen en MS. Mijn wedstrijden wil ik opdragen aan mensen met MS.

Concreet wil ik vooral meer aandacht, respect en waardering voor mensen met MS verspreiden

Join the team. Klik hier om het project mee te dragen.