






Gisteren was er een afsluitend banket met alle mushers, fans, sponsors, vrijwilliggers, etc
Er werden een aantal awards uitgereikt en ik won totaal onverwacht de most improved musher award. Leuk! Zeker omdat ik in de verste verte niet geintereseerd was in mijn positie. Voor mij ging het erom met een gelukkig, gezond en snel team te racen. We waren het snelste team onderweg en de dierenartsen vertelden me steeds dat mijn team er zo goed uitzag dus heb ik op het einde wat geknabbeld aan de rusttijden. Ik vertelde mijn teamgenoten dat mijn familie en Seraphine aan de aankomst stonden en we begonnen nog sneller te gaan ;)
Er is ook een sportsmanship award die de mushers kiezen voor de musher die anderen goed heeft bijgestaan. Ryan Redington heeft de prijs gewonnen omdat hij iemand heeft opgepikt die van zijn slee was gevallen en omdat hij gewoon een zalige kerel is. Alle mushers waarmee ik vooral heb opgetrokken en ikzelf konden niet deelnemen aan die stemming omdat we te laat toegekomen zijn. Op het banket zijn wel ontzettend veel mensen uit de tweede helft van de rangschikking naar mij gekomen om me te bedanken voor het fixen van sledes, tips, peptalk, onderscheppen van teams, delen van kleine dingen, etc. Hartverwarmend en leuk om zelf ook eens iets te kunnen doen. Normaal heb ik de hulp nodig van anderen om alles op te pikken wat ik verlies of vergeet achter me. Dankje Dries ;) Wat leuk is aan het racen met de laatsten is dat we ons vooral willen amuseren maar ook dat we tijd hebben om elkaar te helpen. Racen wordt reizen. De kameraadschap die er heerste was groot en het gelach luid bij momenten.
Nu wat rondtrekken door Alaska en familie de pracht van Alaska laten zien en voelen.
Bedankt voor alle berichten! Doet deugd.
Gebouwd met ![]()
Copyright Sam Deltour © 2009-2010 | Alle rechten voorbehouden.

